Next Previous Contents

1. Εισαγωγή

Είσαστε υποχρεωμένοι να διαβάσετε αυτό το κείμενο; Λοιπόν, ας δούμε αν παρουσιάζετε κάποιο από τ' ακόλουθα συμπτώματα :

1.1 Πρώτα διαβάστε εδώ! (Και το εννοώ)

Μερικά από τα παραδείγματα αυτού εδώ του κειμένου προϋποθέτουν ότι διαθέτετε τα κατά GNU tar, find, και xargs. Αυτά τα αρχεία είναι στάνταρ, άρα λογικά δεν θα σας προξενήσουν προβλήματα. Επίσης, προϋποτίθεται ότι γνωρίζετε τη δομή του συστήματος αρχείων (filesystem) του Η/Υ σας. Αν όχι, πρέπει να κρατήσετε ένα γραπτό αντίγραφο της (κατά τη διάρκεια της κανονικής λειτουργίας του Η/Υ) εξόδου της εντολής mount, ή των γραμμών του αρχείου /etc/fstab (αν μπορείτε να το διαβάσετε). Αυτές οι πληροφορίες είναι σημαντικές, και δεν αλλάζουν, αν δεν ξανακάνετε partition στον σκληρό σας δίσκο, αν δεν προσθέσετε έναν καινούργιο δίσκο, αν δεν κάνετε επανεγκατάσταση του Linux, ή κάποια παρόμοια ενέργεια.

Η πιο πρόσφατη έκδοση του πυρήνα "παραγωγής" κατά τον χρόνο γραφής αυτού του κειμένου είναι η 2.2.9 , που σημαίνει ότι οι αναφορές και τα παραδείγματα αντιστοιχούν σ' αυτήν την έκδοση. Όσο κι αν προσπάθησα να γράψω ένα κείμενο ανεξάρτητο από συγκεκριμένες εκδόσεις του πυρήνα, αυτός βρίσκεται υπό διαρκή εξέλιξη. Επομένως, αν πάρετε νεώτερη έκδοση, αναπόφευκτα θα έχει κάποιες διαφορές. Ξαναλέω ότι αυτό λογικά δεν θα δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα, αλλά ίσως προξενήσει σύγχυση.

Υπάρχουν δύο εκδόσεις του source κώδικα του πυρήνα του Linux, η έκδοση "παραγωγής" και η έκδοση "ανάπτυξης". Οι εκδόσεις παραγωγής είναι όσες έχουνε ζυγούς και μικρούς αριθμούς. Πχ παραγωγής ήτανε η 1.2.x , η 2.0.x , καθώς και η 2.2.x . Αυτοί οι πυρήνες θεωρούνται (κατά τον χρόνο της κυκλοφορίας τους στην αγορά) οι πλέον σταθεροί και χωρίς bugs. Οι πυρήνες ανάπτυξης (2.1.x , 2.3.x , κλπ) προορίζονται γιά πυρήνες δοκιμών, γιά όσους χρήστες ενδιαφέρονται να τεστάρουν τους νέους (και πιθανότατα γεμάτους από bugs) πυρήνες. Σας προειδοποίησα!

1.2 Δυο λόγια περί του στύλ

Κείμενο σαν αυτό είναι κάτι που, είτε εμφανίζεται στην οθόνη σας, είτε είναι όνομα αρχείου, είτε κάτι που μπορείτε να πληκτρολογήσετε (πχ μιά εντολή), είτε παράμετροι μιας εντολής (αν κοιτάξετε ένα αρχείου καθαρού text, δεν διαφέρει). Οι εντολές (και γενικά η είσοδος) συχνά μπαίνουν ανάμεσα σε μονά εισαγωγικά ("), πράγμα που μας πάει στο εξής κλασικό πρόβλημα στίξης : Εάν μιά εντολή βρίσκεται στο τέλος Μιας πρότασης σε μονά εισαγωγικά, συνήθως όλοι γράφουνε και μιά τελεία μετά την εντολή, επειδή οι αμερικανικοί κανόνες στίξης λένε να βάζουμε την τελεία μέσα στα εισαγωγικά. Αν και η κοινή λογική (και δυστυχώς, αυτό προϋποθέτει ότι οι έχοντες "κοινή λογική" είναι συνηθισμένοι στο λεγόμενο αμερικάνικο στύλ εισαγωγικών) λέει ν' αφαιρούμε πρώτα την στίξη, τα περισσότερα άτομα απλά δεν το θυμούνται, επομένως σε τέτοιες περιπτώσεις θα τοποθετώ τη στίξη έξω απ' τα εισαγωγικά. Μ' άλλα λόγια, όταν δείχνω ότι πρέπει να πληκτρολογείτε πχ "make config", θα γράφω "make config", όχι "make config." . (Σ.τ.μ. : Στα Ελληνικά, η στίξη δεν ακολουθεί αυτούς τους κανόνες, άρα δεν θα χρειαστεί να θυμόμαστε τις συγκεκριμένες διευκρινήσεις.)


Next Previous Contents